Dünyada ve Türkiye'de hizmet sektörünün çok eski tarihçesi olmasına rağmen temizlik hizmetlerinin bir sektör olarak tanımlanması özellikle Avrupa'da 19001ı yılların başlarına rastlamaktadır. Almanya'da 1902 yılın­da başlayan sektörle ilgili ilk gelişmeler, Türkiye' de 1992 yılında, yaklaşık doksan yıl sonra başlamıştır. Günümüz dünyasındaki hızlı değişimlere kısa sürede uyum sağlamak ve diğer işletmelerle rekabet etmek tüm işletmelerin en önemli sorunu haline gelmiştir. Buna, kentleşme ve sanayileşmedeki hızlı ilerlemeler de eklenince, gerek, profesyonel yaşamda gerekse bireysel ya­şamda bazı hizmetlerin dışarıdan alınması kaçınılmaz olmuştur.
Bu ihtiyaca bağlı olarak ortaya çıkan temizlik hizmetleri işletmelerinin zaman içerisinde hizmet sunum alanlarını da genişlettikleri görülmektedir. Diğer işletmelere ve kişilere;
•        Yönetim,
•        Teknik bakım,
•        Güvenlik,
•        Temizlik,
•        İlaçlama,
•        Havuz bakımı,
•        Peyzaj,
•        Catering,
•        Hukuk,
•        Proje hizmetleri,
•        Gayrimenkul hizmetleri de veren bu işletmelerin hizmet çeşitleri her geçen gün artmaktadır.

Türkiye'de Cumhuriyetin kuruluşundan sonra yıkılan kentlerin yeni­den inşası tarıma dayalı üretim tarzından ticarete dayalı üretim tarzına geçişteki kentlerin oluşması devlet eliyle gerçekleştirilen fabrikalar, iş mer­kezleri, alışveriş merkezleri, oteller ve hastaneler temizlik sektörünün bu­günkü pazar alanını ve sahasının yaratılmasını sağlamıştır..
Özellikle, 1985lerden sonra büyük kentlerde başlayan hacimsel olarak büyük, dikey ve yatay inşa edilen alışveriş merkezleri, hastaneler, en son teknoloji  ile   kurulan   fabrikalar,   göz  kamaştırıcı  siteler,  zamanın   hızla akışkanlığı zorunlu bir iş bölümünün dayanması olarak temizlik hizmetleri sektörü ve dış kaynak satın alımı diye tanımlanan "outsourcing" hizmetlerinin ortaya çıkmasını adeta dayatmıştır. Ancak, diğer Avrupa ülkelerine göre geç gelişen sanayi ve kentleşmeye bağlı olarak, temizlik hizmetleri işletmeciliğinin gelişimi de gecikmiştir.

20001i yıllara gelindiğinde, temizlik hizmetleri sektörünün Türkiye'de 200 bin kişilik istihdam alanı yarattığı görülmektedir. Bir Türk aile yapısının dört kişiden oluştuğu düşünüldüğünde, yaklaşık 800 bin kişinin bu alandan beslendiği söylenebilir. Türkiye'de başka hiçbir işi olmayan, kentin varoşlarında yaşayan vasıfsız iş gücünü milyarlarca lira harcayarak, eğiten yada meslek kazandırma kurslarına göndererek, işsizliğe çözüm üreten bu işletmelerin, istihdam yaratma dışında ülke ekonomisine yıllık olarak 680 trilyon katkı sağladığı bilinmektedir. Ayrıca, bu işletmelerin sosyal sigortalar kurumuna ve stopaj vergileri yoluyla yıllık 492 trilyonluk değer yarat¬tığı da varsayılmaktadır*.

Bugün sayıları 1500'ün üzerinde olan temizlik işletmelerinin; İstanbul (240), Ankara ( 344), İzmir (80) başta olmak üzere, Bursa (23), Adana (18), Konya (15), Mersin (13), Antalya (12), Diyarbakır (12), Kocaeli ve Trabzon (11) illerinde yoğunlaştığı görülmektedir. Yoğunlaşma nedeninin söz konusu şehirlerin kentleşme ve sanayileşme düzeyi ile yakından İlgili olduğu söylenebilir.

Sektörün daha hızlı gelişmesi, hizmet satın alanların ve çalışanların bu alanı daha vasıflı bir İş kolu olarak görmelerinin sağlanması, bu alanda çalışan nitelikli personel sayısındaki artışın yanında, hizmetlerin standartlaştırılmasıyla sağlanabilecektir. Bu konuda yapılan araştırmalar sektör çalışanlarının ağırlıklı olarak (%52) ilköğretim düzeyinde eğitim aldığını ortaya koymaktadır. Bu durum, temizlik hizmetleri sektörünün eğitilmiş işgücü ihtiyacının önemli düzeyde olduğunu göstermektedir.
Türkiye'de, bugünkü anlamda temizlik görevlisi mesleği aslında 1980'Iİ yıllardan itibaren gelişmeye başlamış ve yaygınlaşmıştır. Günümüzde, istihdama açık olan mesleğin gelişmesinde ve yaygınlaşmasında otel, iş merkezi vb. kuruluşların talebi, teknolojik gelişmeler ve rekabet ortamı etkili olmuş¬tur. Ancak, meslek elemanlarının çalıştığı temizlik şirketleri, bu geliş-meyi teknolojik anlamda yaşarken insan kaynağına gerekli yatırımı yapma-da aynı duyarlılığı gösterememişlerdir. Rekabet, genellikle fiyat kırma olarak değerlendirilmiş ve bu yaklaşımın doğal bir sonucu olarak bu meslekteki